De trouwfilm van Gerard en Dinah

De dag

De ochtend van Dinah

Dinah maakte zich klaar op het domaine, in een ruimte met natuurstenen muren. Gerard zat ernaast. Ze liepen die ochtend geregeld bij elkaar binnen. Haar zus deed haar haar en make-up, en daarna die van hun moeder. Op tafel lagen de boekjes met hun geloften, met daarnaast haar sieraden en de ringen. Haar schoenen stonden naast haar parfum. De jurk hing aan de muur. Dinah vond het klaarmaken spannend, met mensen om haar heen. Achteraf zei ze dat de foto’s precies bij haar pasten. Dat was voor ons een mooi compliment. Haar moeder gaf haar een armbandje. Ze had het speciaal voor deze dag gekocht, als verbinding tussen hen twee. Haar moeder droeg zelf een broche op een rode kanten kraag. Die broche was van Dinahs oma. Zo droegen moeder en dochter die dag allebei iets van de generatie vóór hen. Toen de jurk dicht was, stond Dinah even stil voor de spiegel. Daarna ging ze naar buiten.

De ochtend van Gerard

Gerards colbert hing buiten aan het smeedijzeren hek op het binnenplein. Zijn schoenen stonden op de stenen, naast zijn parfum en de trouwkaart. Zijn ouders waren bij hem. Zijn vader hielp met de das. Een vrouw in een gele jurk hielp met de knoopjes van zijn gilet. Zijn moeder omhelsde hem lang, onder het bord van Route 66 aan de muur. Toen trok hij zijn schoenen aan en was hij klaar. Het was een warme dag.

Het eerste moment

Buiten op het binnenplein wachtten Dinahs vader en haar broer. Dinah kwam om de hoek in haar jurk. Haar vader sloeg zijn handen voor zijn gezicht en klapte. Daarna omhelsden ze elkaar. Met haar moeder erbij maakten we een foto van het gezin. Intussen stond Gerard al klaar op de brug, met het boeket in zijn handen. Dinah genoot nog even van haar familie. “Nou mag ze wel komen, hoor,” zei Gerard. Toen kwam ze. Op de brug, met de smeedijzeren leuning en hun initialen op het bordje, zagen ze elkaar voor het eerst. Gerard veegde een traan weg. Daarna lazen ze elkaar voor uit hun boekjes.

De loveshoot

Na het eerste moment liepen we een rondje over het domaine. De route hadden we vooraf uitgekozen: de diepte van het landschap, de brug, het gazon voor de lange schuur en het binnenplein met de stenen muren. Ons doel was dat Gerard en Dinah zich op hun gemak voelden en zichzelf konden zijn. We werkten met beweging en kleine opdrachtjes, zodat de reacties echt waren. Gerard knielde om Dinahs schoen goed te doen. Hij sloeg zijn colbert open en Dinah wees naar de voering: bedrukt met champagneflessen en oesters, met hun namen erin geborduurd. Ze renden over het gazon. Bij de stenen muur ving de wind haar sluier. Toen was het tijd voor de ceremonie.

De ceremonie

De ceremonie was buiten, onder de notenboom van het domaine. Die is ruim driehonderd jaar oud. Gerard liep naar voren met zijn moeder. Vooraan kuste hij haar. Dinah kwam aan de arm van haar vader. Haar vader omhelsde Gerard voordat hij haar losliet. Ze zaten naast elkaar in rieten stoelen, met de boog van bloemen en witte stof achter hen. Vanaf een lessenaar naast hen werd de ceremonie geleid. Er werd veel gelachen. Gerard sloeg op een gegeven moment zijn hand voor zijn gezicht. Toen kwamen de geloften. Gerard las de zijne voor, met de microfoon in zijn hand. Dinah luisterde, met tranen in haar ogen. Daarna las zij. Bij de gasten pakten de moeders een zakdoek. Dinahs broer reikte de ringen aan, in een klein doosje. Na de kus stak Gerard zijn hand in de lucht. Samen liepen ze tussen de gasten door, en Gerard liet Dinah achterover zakken op het gras.

De borrel

Door de poort van het domaine liepen Gerard en Dinah naar de borrel. Een band met contrabas, gitaar en saxofoon speelde op het binnenplein. De gasten stonden in twee rijen en klapten toen ze binnenkwamen. Ze proostten met champagne. Daarna volgden de felicitaties, de omhelzingen en de familiefoto’s tegen de stenen muur. Tijdens de borrel waren er speeches. Gerards vader sprak, met een papier in zijn hand, en omhelsde daarna Gerard. Dinah omhelsde hem ook. Ook Dinahs broer sprak, en daarna vrienden. Gerard en Dinah zaten vooraan te luisteren.

Diner en gouden uur

Het diner was binnen, in de schuur met de houten spanten. Tijdens het diner sloot onze videograaf zich drie uur af om de same-day edit te monteren. De loveshoot in het avondlicht was daarom alleen foto, dat wisten Gerard en Dinah vooraf. Toen de zon laag stond, liepen Gerard en Dinah nog een keer naar buiten. Op het binnenplein lag het licht goud over de gevels. Onder haar sluier stonden ze dicht bij elkaar. Gerard kuste haar hand. Daarna liepen ze het graanveld in, met de zon achter hen. Daar maakten we de laatste foto’s van de dag in daglicht.

De same-day edit en het feest

Gerard en Dinah hadden de same-day edit om twee redenen gekozen. Ze wilden hun gasten laten zien hoe de dag was geweest. En ze wilden er het feest mee openen: geen openingsdans, maar een film als vertrekpunt voor de avond. Vóór de gasten hem zagen, kregen zij hem zelf te zien. Wij zetten een bank apart, sloten de laptop aan en gaven hun een eigen première. Daarna gingen ze zich omkleden voor het feest. Na het dessert vroegen ze de gasten om te gaan staan. De DJ startte een nummer. Op de drop ging het scherm aan en begon de same-day edit. Aan het eind van de film klonk een boodschap van Gerard en Dinah zelf, vooraf opgenomen, en een aftelling van tien naar nul. Op nul startte de DJ het volgende nummer. Gerard en Dinah kwamen dansend binnen, door de rook, in hun feestoutfit. Gerard omhelsde zijn moeder. Daarna tilde hij Dinah op en draaide haar rond. De vloer was vol. Om half elf namen wij afscheid. Gerard en Dinah kregen later hun trouwfilm van ruim tien minuten, de ceremoniefilm, de foto’s en het trouwalbum.